Z cyklu: WAKACYJNY WYPAD W POLSKĘ

Zielonogórska Palmiarnia

Palmiarnia to przede wszystkim część historii miasta i zielonogórskiej tradycji. Park Winny, na którym jest zlokalizowana, sąsiaduje od strony południowej z zabytkowym zespołem przemysłowym dawnego zakładu włókienniczego Polska Wełna – obecnie galeria handlowa.
W 1956 r. do Domku Winiarza (wzniesionego w 1818 r.) dobudowano szklany pawilon, gdzie przechowywano ozdobne rośliny doniczkowe. Obiekt ten w latach 1960–64 przekształcono w Palmiarnię, w której mieściła się kawiarnia. Po rozbudowie i modernizacji w 1984 lokal oprócz ekspozycji roślinności egzotycznej, pełnił także funkcję restauracji i dyskoteki. Najstarsza, murowana część restauracji to jeden z czterech domów winiarskich, jakie przetrwały do naszych czasów. Palmiarnia do 2007 roku była obiektem jednokondygnacyjnym, wolnostojącym, z częściową antresolą i częściowym podpiwniczeniem. Składała się z obiektu szklarniowego z egzotyczną roślinnością, budynku, zaplecza gastronomiczno-socjalnego, zabytkowego Domku Winiarza z funkcją restauracyjną i usługową. Obecnie Palmiarnia to jedyny zielonogórski obiekt, w którym można zobaczyć wiele egzotycznych i tropikalnych gatunków roślin i zwierząt. Wewnątrz można się nacieszyć widokiem kolorowych ryb, czy żółwi. Prawdziwą gratką dla miłośników przyrody jest jednak daktyl kanaryjski. Niewątpliwą atrakcją jest taras widokowy. Kładki widokowe znajdują się na wys. 14 i 18 m. Stojąc na najwyższe można cieszyć oczy widokiem całej Zielonej Góry i jej okolic.
Eugeniusz Chaszczewski