Śladami Pannwitzów

Dziś zawędrowaliśmy do Krosnowic. Wieś tę posiadali przedstawiciele rodu Pannwitzów – Wolfram, Mateusz i Ticzko – od ok. 1320 r. W 1327 r. otrzymali oni patronat nad wzniesionym tu rok wcześniej kościołem, który był też przez nich obsadzany: w 1366 r. proboszczem był kanonik wrocławski Mathes de Pannowicz, a w 1386 r. Johann de Pannwicz. Ród Pannwitzów utrzymał się w dobrach krosnowickich aż do początku XIX w. – co jest swoistym ewenementem ciągłości posiadania.
Krosnowice szybko rozwinęły się w dużą wieś, stając się jedną z największych na Ziemi Kłodzkiej. W połowie XVIII w. składała się ona z pięciu części. Jedną z nich dzierżyli nadal Pannwitzowie. W 1765 r. występował jako właściciel dóbr, których wartość szacowana była na 12 095 talarów, Max von Pannwitz. Natomiast w 1782 r. właścicielem był Ernst von Pannwitz. W tej części wsi był dwór, folwark, młyn wodny, mieszkało 6 kmieci, 25 zagrodników i chałupników.
Około 1840 r. wieś dzieliła się już nawet na osiem części, wśród ich właścicieli nie ma już jednak Pannwitzów. Pojawili się natomiast nowi, m.in. baron J. F. Karl von Humbracht, który w 1829 r. nabył pałac i Górne Krosnowice za 26 700 talarów. Było tu wówczas 59 budynków, pałac, folwark, w którym trzymano 700 merynosów. Ale to już inna historia, o której warto na pewno kiedyś napisać.
W kościele parafialnym św. Jakuba w Krosnowicach zachował się herb Pannwitzów. Znajduje się on na czaszy kamiennej chrzcielnicy (z ok. 1590 r.) wraz z herbami innych znamienitych rodów (Nosticzów, Redernów, Rodtkirchów, Schellendorfów, Zedliczów i Haubiczów). Stanowią one wywód heraldyczny kolatorów kościoła albo dokumentację zbiorowej fundacji przez rody związane z krosnowicką parafią.

c.d. za tydzień

autor: Krystyna Oniszczuk-Awiżeń