O zapomnianych malarzach (1)

Höcker Adalbert Longin był znanym malarzem wywodzącym się z Ziemi Kłodzkiej. Urodził się w Wambierzycach 21 sierpnia 1761 roku. Od dziecięcych latach przejawiał zdolności artystyczne, lubił rysować. Biorąc pod uwagę niewątpliwy talent dziecka, ojciec wysłał go na nauki do Kłodzka. Przez cztery lata uczęszczał na lekcje do malarza kłodzkiego Wehse. Stąd wyruszył dalej do Nysy i Wrocławia. Wsparcie finansowe na dalsze studia akademickie uzyskał od wujka ze strony matki, proboszcza Krebsa z Piszkowic. W latach 1783–1785 studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie, gdzie miał okazję poznać tamtejsze zbiory malarskie. Po studiach wrócił do Wrocławia.
Höcker był autorem dekoracji scenicznych dla teatrów we Wrocławiu, Oleśnicy i Pokoju na Górnym Śląsku. Szereg jego dzieł malarskich ozdobiło pałace biskupie w Nysie, Javorniku (Czechy) i Oleśnicy. Namalował także stacje Dróg Krzyżowych w Żurawinie k. Wrocławia i Długołęce. Uprawiał malarstwo olejne i pastele, malował pejzaże i portrety. Wykonał m.in. portret osławionego herszta rozbójników Ernera, który notabene przez kilka lat od 1801 r. był więziony w kłodzkiej twierdzy, a uciekł podczas deportacji na Syberię w nocy z 13 na 14.VII.1805 r. Höcker był też autorem obrazu “Chrzest Chrystusa w Jordanie” (ok. 1815 r.) w ołtarzu św. Jana Chrzciciela w kościele Nawiedzenia NMP w swym rodzinnym mieście – w Wambierzycach. Zmarł we Wrocławiu w wieku 80 lat, w 1841 roku.
Godnym uwagi jest fakt, iż syn jego, również o imieniu Adalbert uprawiał malarstwo na szkle i należał do czołowych artystów zajmujących się tą dyscypliną sztuki.

c.d. za tydzień

autor: K. Oniszczuk-Awiżeń